Start

Get your dropdown menu: profilki

Slider

#htmlcaption1 #htmlcaption2 #htmlcaption3 #htmlcaption4 #htmlcaption5

środa, 25 listopada 2015

Manhattan TraffIQ. Recenzja gry od wydawnictwa Mücke Spiele

Tytuł: Manhattan TraffIQ
Wydawca: Mücke Spiele
Rok wydania: 2015
Liczba graczy: 2-4
Czas rozgrywki: 20 minut
Język: niemiecki, angielski (niezależna językowo)

Na naszej stronie mogliście do tej pory przeczytać dwie recenzje gier od wydawnictwa Mücke SpieleAtacama i Takamatsu. Obie z nich okazały się tytułami logicznymi, o prostych zasadach i wymagającej rozgrywce. Kolejny tytuł przez nas omawiany również wpisuje się w ten trend. W grze Manhattan TraffIQ będziemy zarządzać furgonetkami i taksówkami na tytułowym Manhattanie, konkurując z innymi graczami. Głównym mechanizmem w grze jest układanie płytek (tile placement), przez co gra przypomina znane i lubiane Carcassonne. Postaram się Wam przedstawić, co ciekawego i oryginalnego ma do zaoferowania Manhattan TraffIQ.


Różna liczba samochodzików
W pudełku z grą znajdziemy całą masę kafelków, które będą tworzyły Manhattan. Natomiast korki w mieście będziemy tworzyć drewnianymi samochodzikami. Co ciekawe ich liczba jest różna w zależności od liczby graczy. Na przykład grając we dwoje, jesteśmy „zmuszeni” grać czerwonymi i żółtymi pionkami, gdyż pozostałych jest mniej. Jest to dość interesujący sposób na obniżenie kosztów produkcji gry. Instrukcja napisana jest poprawnie, ale mogłaby zawierać więcej przejrzystych przykładów. Innym moim zastrzeżeniem do gry jest to, że kafelki miasta mogłyby być odrobinę grubsze.

Korki na Manhattanie
Gra oferuje nam do rozegrania dwa scenariusz – różne rozstawienia początkowe. Poza tym zasady są niezmienne. Wszystkie płytki mieszamy ze sobą i układamy w zakryty stos, wrzucamy do pudełka lub umieszczamy w jakimś woreczku, co kto woli. Każdy uczestnik otrzymuje na rękę dwa startowe kafelki oraz zestaw samochodzików. W grze dwuosobowej jest to osiem taksówek oraz 3 furgonetki. Celem gry jest wystawienie ich wszystkich na powstającą planszę lub posiadanie największej liczby punktów w momencie skończenia się kafelków w puli. 


W swojej turze gracz może wykonać dwie z czterech dostępnych akcji:

  1. Dołożyć płytkę do miasta.
Musi być ona odpowiednio umieszczona – kolory jej boków muszą być dołożone do ich odpowiedników znajdujących się już w mieście. Po prostu niebieski do niebieskiego, czerwony do czerwonego itp. Na brzegach płytek znajdują się czarne linie symbolizujące ulice. Jeżeli gracz ukończy kwadrat (dwie na dwie płytki) to może na powstałym skrzyżowaniu umieścić jeden ze swoich samochodów. Może to doprowadzić do konkurencji (walki dominację) na danej ulicy z innymi graczami – o tym opowiem za moment.

  1. Przesunąć taksówkę (tylko raz).
Możemy poruszyć jedną z naszych taksówek. Poruszają się one o dowolną liczbę skrzyżowań, pod warunkiem, że ulice są ukończone oraz nie są zablokowane przez inne pojazdy. Ruch ten może doprowadzić do walki o dominację z innymi graczami.

  1. Przesunąć furgonetkę (tylko raz).
Możemy poruszyć naszą furgonetkę. Poruszają się one tylko o jedno skrzyżowanie. Pozostałe zasady są takie same, jak w przypadku ruchu taksówek.

  1. Pociągnąć kafelek na rękę.
Ta akcja musi być wykonana jako ostatnia.

Ulice w grze to linie proste, które powstają na obrzeżach dwóch sąsiadujących ze sobą kafelek. Kończą się one w momencie zakrętu, natrafienia na wodę/park lub po prostu są przerwane na krawędzi planszy. Kiedy jeden z graczy umieszcza swój samochód na ulicy z pojazdami innego gracza, to może on rozpocząć z nim walkę o dominację. Wówczas zlicza się „siłę” stron konkurujących na danej trasie. Każda taksówka to jeden punkt, a furgonetka to dwa. Wygrywa osoba z największą „siłą” i wówczas samochody innych graczy wracają do ich puli.
W podobny sposób liczy się punkty na koniec gry, pod warunkiem, że nikt nie wystawił wszystkich swoich samochodów. Taksówka na planszy to jeden punkt, a furgonetka dwa. Osoba z największą liczba punktów wygrywa.
Przypominam, że jest zwięzły opis rozgrywki, który nie porusza wszystkich jej aspektów.

Korki w Carcassonne?
Czy Manhattan TraffIQ przypomina Carcassonne? Tak i nie ma co temu zaprzeczać. Czy gra się w nią równie przyjemnie? Tak, jednak rozgrywka w Manhattan TraffiQ uaktywnia logiczne strefy naszego umysłu. W przeciwieństwie do podstawowej wersji Carcassonne, w grze od Mücke Spiele poruszamy naszymi pionkami. W związku z tym bardziej skupiamy się na tym, niż na pozycjonowaniu kafelek. Niemniej ten drugi element jest równie ważny.

Logiczna gra dla każdego
Nie trudno się domyśleć, że Manhattan TrafIQ to gra abstrakcyjna. W żadnym wypadku nie czujemy się zarządcą korporacji taksówek lub kimś podobnym. Ciekawiej by było, gdyby do tego tytułu wprowadzony został jakiś prawdziwy przewóz (pick up and deliver). W obecnej formie mamy zwykłe area control na liniach prostych.
Zasady gry są proste i można je wytłumaczyć osobom nie grającym na co dzień w gry planszowe w dosłownie kilka minut. Bardzo dobrze gra się w nią w dwie osoby. Czasem będzie nam doskwierała losowość w dociąganiu kafli. Dziwię się, że autorzy nie wpadli na pomysł stworzenia puli dostępnych do wzięcia kafelków. Wprowadziłoby to więcej taktyki do rozgrywki.
W Manhattan TraffIQ gra się szybko i przyjemnie, choć nie ukrywam, że czasami trzeba się bardziej zastanowić, aby nie popełnić jakiegoś błędu. Musimy bacznie obserwować ruchy naszego przeciwnika, przewidywać je oraz zwracać uwagę na to, w jaki sposób rozbudowuje się plansza. W związku z tym jeżeli szukacie jakieś łatwej, szybkiej i przyjemnej gry logicznej, to Manhattan TraffIQ powinno Wam się spodobać.

Tomasz

Pomocnicza ocena zbiorcza według naszej zawiłej skali:
I.
Klimat
1/6
II.
Losowość
 4/6
III.
Błędy w grze
6/6
IV.
Złożoność
6/6
V.
Interakcja
6/6
VI.
Wykonanie
5/6
VII.
Cena
3/6
VIII.
Czas rozgrywki w dwie osoby
6/6
IX.
Skalowanie na dwóch graczy
4/6
Końcowa nota:  4.55/6
Grę udostępniło wydawnictwo: 
http://www.muecke-spiele.de/

Bardzo serdecznie dziękujemy!

...and something for our international readers:
Pros:
+ simple rules
+ quite demanding, abstract gameplay
+ good for 2 players

Pros/cons:
+/- some similarities to Carcassonne

Cons:
- thin tiles

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz